โทรหากันหน่อย .. อย่าให้คนทางนี้ ต้องคอยเก้อ รอรับสายทุกวัน ละเมอเป็นเธอ หายไปไหนนะเออ คนเคยสนิทกัน แค่สละเวลาซักนิด บอกความคืบหน้า ที่เธอคิด วันนี้กับวันนั้น มันต่างกันแล้วใช่มั้ย? ไม่เคยผูกพัน หรือเปลี่ยนคนคุย เป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน อีกแล้ว อยากมีซักคนเข้าใจ อยากมีซักคน ห่วงใย ในใจดวงนั้น อยากมีซักคน แม้ไม่รัก แต่เข้าใจกัน ก็มากพอ ขอเท่านั้น ในวันนี้

บ่อยครั้งที่แอบคิดว่าตัวเองด้อยค่า แต่ก็ต้องหยุดความคิดบ้าๆ นั้น เพราะเมื่อไหร่ที่เซ็งไปกับมัน หัวใจฉันมันอ่อนโรยแรง นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย ตื้อๆ ในหัว มากมาย สับสน ความรัก .. เหนื่อยนัก ไม่อดทน เสียใจ น้ำตาเอ่อล้น ..ลำพัง เมื่อไหร่ที่ใจเหงา จะมีใครเคียงข้างเราจริงจัง 24 ช.ม. มีนาที ที่ต้องอ้างว้าง อ่อนแอ ไร้ร้าง มีเพื่อนเพียงน้ำตา ฉันต้องหยุด ฉันต้องไม่แพ้ ฉันต้องดูแล ไม่ให้ตัวเองดูไร้ค่า ฉันจะสู้ ฉันยิ้ม แม้มีน้ำตา ฉันจะอยู่ จนจุดสิ้นสุดของเวลา ดับแล้ว